Rozdział 1 "Gorzej być nie mogło, a jednak..."

Kolejny dzień w liceum, kolejne upokorzenia i kolejne spotkanie z nim. Nie mam na to wszystko siły. On traktuje mnie jak śmiecia, kto by pomyślał, że kiedyś byliśmy niemal nierozłączni... A teraz? Omijam go szerokim łukiem, bo się go boję. Czemu wszystko między nami się skończyło? Sama nie wiem. Wyszłam z łazienki i poszłam do kuchni, gdzie od samego rana urzędowała mama.
- Cześć córciu. Dzisiaj twoje ulubione naleśniczki. - powiedziała i wręczyła mi talerz naleśników z owocami.
- Dziękuję mamuś. - odpowiedziałam i pocałowałam ją w policzek. - Gdzie tata? - zapytałam, gdy zauważyłam jego brak. Adama też nie było.
- Musiał szybciej pojechać do szkoły, wziął ze sobą Adasia. - odpowiedziała, a ja mruknęłam coś w stylu "Yhy". Po dziesięciu minutach byłam gotowa do wyjścia. Chwyciłam moją torbę i zabrałam jeszcze z mojego biurka referat z angielskiego. Wyszłam z domu i poczekałam chwilę na moja przyjaciółkę, z którą zawsze idę do szkoły.
- Hej Amy. - przywitała się ze mną. Przywykłam do tego, że wszyscy w szkole mówią do mnie "Amy".
- Cześć. - powiedziałam i dałam jej całusa w policzek. Przez całą drogę do szkoły rozmawiałyśmy o jakiś pierdołach. O ciuchach, piosenkach i takich tam.
- Słyszałaś o tym, że Horan robi w piątek imprezę, bo jego rodzice gdzieś pojechali? - zapytała, a ja pokiwałam przecząco głową. Mama coś mówiła, że pani Maura i jej mąż jadą do ich starszego syna, czy coś, ale mało mnie to interesowało, więc nie słuchałam dokładnie. - Zaprosił całą szkołę...
- Oprócz mnie. - przerwałam jej, a ta wyciągnęła swojego smartfona.
- Patrz co Horan mi napisał. - podała mi swój telefon. "Hej. Pewnie wiesz, że w piątek jest u mnie impreza. Jak chcesz to przyjdź, jak nie to płakać nie będę. Możesz wziąć też tę twoją przyjaciółkę. Niech się cieszy, że ją zaprosiłem." Przeczytałam tą wiadomość i westchnęłam cicho. Oddałam Chleo telefon i pokiwałam przecząco głową.
- Nie mam zamiaru tam iść. - odpowiedziałam i weszłyśmy do szkoły. Po co on mnie tam zaprasza... Boję się go. Może chce mi coś zrobić, albo znowu upokorzyć... Podeszłam do swojej szafki i wyciągnęłam książki, które były mi potrzebne na pierwszą lekcję, którą jest mój ukochany angielski. Zamknęłam szafkę i postanowiłam udać się pod salę, w której będziemy mieli lekcję. Gdy tak szłam, nagle ktoś na mnie wpadł. Przewróciłam się i chciałam nawrzeszczeć na tę osobę, która mnie przewróciła, ale gdy zobaczyłam kto to zrobił zaniemówiłam. Przestraszona zaczęłam zbierać moje rzeczy, a on tylko się szyderczo śmiał.
- Patrzyłabyś jak leziesz idiotko. - powiedział i nadepnął na moją rękę. To tak cholernie bolało. - A teraz przeproś. - nic nie powiedziałam. W moich oczach pojawiły się łzy. Gdzie jest mój stary Niall, który był dla mnie taki miły? - Przeproś powiedziałem! - jeszcze mocniej naciskał na moją rękę. Wokół nas zrobiło się już spore kółko.
- Przepraszam. - powiedziałam, a on wziął swoją nogę z mojej ręki. Szarpnął mną i przygwoździł mnie do ściany.
- Widzisz. Jak chcesz to możesz dziwko. - wysyczał i mnie puścił. Pozbierałam resztę moich rzeczy, a potem uciekłam do toalety. Obmyłam rękę zimną wodą. Była cała sina, aż pulsowała. Dobrze, że to lewa ręka, bo nie mogłabym pisać... Nagle do łazienki wparowała Chleo. Mocno mnie przytuliła.
- Boli? - zapytała, a ja tylko pokiwałam twierdząco głową. - Co ten sukinsyn ci zrobił! - bardziej stwierdziła niż zapytała. Ogarnęłam się trochę i poszłyśmy na lekcję. Pani obdarowała mnie ciepłym uśmiechem, a ja szybko zasłoniłam moją rękę. Jak zwykle usiadłyśmy w trzeciej ławce. Horana i jego dwóch kumpli nie było. I bardzo dobrze, żeby bić dziewczynę, to trzeba mieć nie po kolei w głowie.
- Połóżcie wasze referaty na biurku i zaczniemy lekcję. - powiedziała pani Johnson, a mój referat po krótkiej chwili znalazł się na stercie innych.

~*~

Pokazałem dzisiaj tej tępej idiotce. Mówiłem jej już nie raz, że ma się trzymać ode mnie z daleka, a że nie posłuchała to nie moja wina. Siedziałem z chłopakami na parkingu przed szkołą i paliliśmy papierosy. Śmialiśmy się z różnych rzeczy, głównie z lasek.

- Nie uwierzycie kogo ostatnio zaliczyłem. - powiedział dumnie Zayn i podpalił kolejnego papierosa. Razem z kumplami pokręciliśmy głowami na znak, że nie wiemy. - Perrie Edwards. - odpowiedział, a my zaczęliśmy mu gratulować. Perrie to nie mała laseczka. Sam chętnie bym się z nią pobawił, ale jest strasznie niedostępna. Ciekawe jak to zrobił.

- Jak to zrobiłeś stary? - zapytałem.

- Alkohol i taka mała tableteczka. - odpowiedział i zaciągnął się.

- Nie ładuj. Szacun. - powiedział Lou i klepnął go w ramię. No nie wiem. Jakby się z nim kochała z nie przymusu, to byłoby chyba lepiej, co nie? 

- Masz już rzeczy na jutrzejszą imprezę? - zapytał mnie Liam i spojrzał na mnie wyczekująco. 

- No jasne. Alkohol jest, dragi są, będzie biba stulecia. - powiedziałem i zaśmiałem się.

- Dobra. Chodźmy na lekcje, bo mnie babka z biologii zabije. Tępy babsztyl. - gdy chłopcy byli już w szkole, ja dopalałem papierosa. Gdy miałem już wchodzić, zobaczyłem jakiś stary zeszyt. Na jego okładce były jakieś rysunki. Podniosłem go i otworzyłem na pierwszej stronie. Było na niej przyklejone zdjęcie małej blondyneczki i jej matki. Obejrzałem te zdjęcie i to mi wystarczyło. Teraz zaczniemy prawdziwą zabawę Kochanie.

~*~

Piąta lekcja, czyli WF, a dokładniej to mój drugi ulubiony przedmiot. Czemu? Bo nauczycielem tego przedmiotu jest mój kochany tato. Uczy wychowania fizycznego od kilku lat, właściwie odkąd skończył z zawodową grą w piłkę nożną. Niestety dziewczyny i chłopcy w czwartki mają wspólny WF. Co to oznacza? Niall. Tak, jedno słowo i wszystko wiadomo. Tata kazał nam zrobić dwa okrążenia dookoła boiska. Lubię biegać i grać w różne gry zespołowe. Odziedziczyłam to hobby po tacie. Ręka dalej strasznie bolała, pojawił się na niej purpurowy siniak. Skończyłam robić okrążenia i pobiegłam do taty.
- Muszę cię zabrać na zawody z biegania. Inne dziewczyny dopiero skończyły pierwsze okrążenie. - powiedział i zaczął poganiać innych.
- Fajnie by było. - po chwili pojawił się obok nas Horan. Tata nie wie jaki z niego sukinsyn. Myśl, że się tylko pokłóciliśmy i tak ot co, skończyliśmy z naszą przyjaźnią, a ten dupek traktuje mnie jak zabawkę, którą można pomiatać.
- Ty też jesteś dobry. Stworzylibyście niezły duet. - powiedział i uśmiechnął się, nieświadomy jak bardzo wkurzył tym Niall`a. Chłopak zacisnął pięść i wrogim wzrokiem spojrzał na ojca. Nic mu nie zrobił, ani nie powiedział. Miał do niego szacunek, którym nawet nie został obdarowany jego własny ojciec. - Dobra. Gramy dzisiaj w nogę. - oświadczył tata i uśmiechnął się do pozostałych uczniów. - Robimy dwie drużyny. Numerki w dzienniku od 1 do 10 razem, reszta to druga drużyna. - powiedział. Cholera. Jestem w drużynie z Horanem. - Amelia przynieś piłkę. - przyniosłam tacie okrągły przedmiot. Oczywiście mądra ja, zapomniałam, że moja ręka jest cała sina. - Co ci się stało? - zapytał. Schowałam moją dłoń i opuściłam głowę. Widziałam groźne spojrzenie Horana. Jak tacie powiem to on mi zrobi coś o wiele gorszego.
- Wychodziłam z toalety i przez przypadek przytrzasnęłam sobie rękę drzwiami. - odpowiedziałam, a tata spojrzał na mnie podejrzliwie.
- Przyjmijmy, że ci wierzę. Możesz grać? - pokiwałam twierdząco głową i ustawiłam się na pozycji prawego pomocnika. Niall popatrzył się na mnie i na jego twarzy pojawił się drwiący uśmieszek. Tata rozpoczął naszą grę od gwizdka. Grałam całkiem nieźle, dzięki treningom ojca. Pierwsza akcja. Biegłam z piłką po prawej stronie. Ominęłam dziewczynę, która stała na obronie. Rozejrzałam się i zobaczyłam Niall`a w polu karnym. Dośrodkowałam do niego, a on jednym ruchem głowy strzelił w światło bramki. Bramkarz się pomylił i zdobyliśmy gola. Wróciłam na moją połowę. Horan podszedł do mnie.
- Niezła jesteś jak na taką łajzę. - ta, dzięki Horan.

~*~

Cholera jasna. Przeszukałam cały pokój i ani śladu po moim pamiętniku. Szukałam go dosłownie wszędzie. Opadłam bezsilnie na łóżko. Na pewno się znajdzie. Oby... Pisałam tam o wszystkim. O tym co dobre, co złe. Obsmarowywałam ludzi i nie tylko. Jeśli ktoś to znajdzie, to będę miała przesrane. Nagle usłyszałam dźwięk komórki. Dostałam smsa. Pewnie od operatora, albo od Chleo. Odblokowałam ekran i zaczęłam czytać.

Od: Nieznany

Hej Skarbie :* Znalazłem coś co należy do Ciebie. Taki mały zeszycik. Ciekawe rzeczy tam piszesz.

Nie martw się oddam Ci go, ale najpierw musisz wykonać 10 zadań. 

Zadanie pierwsze

Masz przyjść na imprezę Horana.

P.S. Ubierz się seksownie. Im mniej tym lepiej ;)

Wpakowałam się po uszy...
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hej! :) Z okazji rozpoczęcia MŚ-u w siatkówce macie rozdział (i tak wiem, że tego bloga nikt nie czyta, ale nie zaszkodzi zapisać swoich myśli na tym blogu!).